PAR-TIC-I-PA-TION, or 37 pieces of Library Flair!

Short version: If I'm willing to participate in an organization that is still largely "1.0" and populated with traditional librarians, why can't traditional librarians* put aside their fears and perfectionism and choose to participate in social software/web 2.0 activities in their libraries?
Long version: I am a "next generation" librarian, librarian 2.0 (1.5!), "young librarian," whatever you want to call me, and I recently made the choice to get involved in ALA. I am currently attending the annual conference and having to make hard choices about what programming to attend and what to research later. Rather than continuing to believe that it's hard to get involved, I chose to show up and agitate--ask people how to get onto committees, talk to those around me who are already involved in the organization, not be shy about talking to presenters, giving out my card, the whole nine yards. As a closet introvert, this is kind of hard for me.So, if I'm willing to get over myself and get out there and (sssh, don't tell anyone) try to transform the organization from the inside, what is holding traditional librarians* back from participating in the new web, which could transform every library in the world (for FREE, I might add)? The questions that were asked at the end of the "Reinventing Reference" pre-conference session were very revealing; it was as if people *heard* what was said but didn't *listen* to what it meant for them, their libraries and their library users.*I use the phrase "traditional librarians" because I have no other label, and I don't mean to disparage librarians of long experience, advocates of books (*I* am an advocate of books), meticulous folks, those who are intimidated by technology, or anyone else.

Originally uploaded by cindiann

De omgeving waar ik woon

Dit is de Overijsselse Vecht. Dit is waar ik uitkom, als ik bij mij de straat uitloop en het bos in ga. Is het niet heerlijk, om zo'n voortuin te hebben en er zelf met de grasmaaier niet eens doorheen te hoeven?
Nadeel van het wonen op het 'platteland' is dat er in de directe omgeving nauwelijks voorzieningen zijn, in dit geval geen winkels en geen bibliotheek, wel een schooltje, een voetbalveld en een tennisbaan. Als functionaris in een bibliotheek raak je dan al gauw betrokken bij discussies over de leefbaarheid in het dorp en de wens van een aantal bewoners om een bescheiden bibliotheekvoorziening, bijvoorbeeld in de school, in te richten. Ik vind dat moeilijke discussies, want als moeder wil ik heel graag dat mijn eigen dochter ook gemakkelijk kan beschikken over actuele boeken. Aan de andere kant ben ik als manager van een bibliotheek (niet in mijn eigen woonplaats) van mening dat zoiets eigenlijk gewoon niet uit kan. De meesten kunnen toch ook vrij gemakkelijk 5 of 7 kilometer verderop naar de bibliotheek. Bovendien maakt de nabijheid van een collectie boeken nog niet dat iemand lezen leuk gaat vinden, daar is meer voor nodig. Veel te weinig mensen weten dat bibliotheken juist ook op dat punt deskundigheid in huis hebben. We hebben nog heel wat uitvindingen in de kast liggen....
Maar... goed nieuws, er is ook internet en er is web 2.0! Beste collega's, het duurt vast niet zo lang meer en dan hebben we voor dit soort dorpen een 'second library' en dan zitten de vaste klanten van Easybieb op het platteland. Nou ja, ik wil niet voor de muziek uitlopen, maar ik zie in web 2.0. voor bibliotheken wel een kans om uit te groeien tot een soort van literaire/culturele/educatieve platforms, waar de leden zelf een belangrijke, zo niet de belangrijkste toegevoegde waarde zijn. Als mijn bibliotheek (waar ik lid van ben) rss gaat aanbieden, zal ik daar zeker gebruik van gaan maken voor de aanwinsten en activiteiten. Ik zie vooral ook zeer goede mogelijkheden voor 'gebruikers reviews' over boeken, films, Cd's en dergelijke. Ik kan me ook iets voorstellen bij het vormen van netwerken van leden. Om kort te gaan, voor het platteland is het een prachtige link naar de bibliotheek en de eerste verleiding om een bezoek te brengen aan de dichtsbijzijnde!